De Top 2000 is weer bijna afgelopen en dat betekent dat er weer gewerkt kan gaan worden aan de doelen voor 2023. Het hoofddoel is de Via Valais “Trail Running Grand Tour” in september samen met Frank. Niet de hele route, maar de etappes van Zinal naar Zermatt, wat neerkomt op zo’n 100 kilometer met de nodige hoogtemeters. Voor 2022 had ik nog gehoopt een PR op de halve marathon te lopen, maar dat schuiven we door als tweede doel voor 2023. Een PR op de 10 kilometer is wel gelukt dit jaar. Eindelijk heb ik onder de 45 minuten gelopen, 43:12 om precies te zijn. Kan ik dat voor mijn vijftigste verjaardag in ieder geval afstrepen.

In de laatste paar dagen van onze drie weken vakantie in de Alpen slaat het weer om en voor het weekend wordt zelfs 50 centimeter sneeuw voorspelt. Een goed moment dus om dit blog bij te werken. Ik ben nog niet thuis, maar het verlangen naar de volgende trip naar de bergen is er al. Of zoals onze Oosterburen het noemen: Fernweh (of bestaat er zoiets als Bergweh?). Maar eerst nog maar even nagenieten van drie weken met veel wandel en trail kilometers in Zwitserland. In Verbier en Kandersteg om precies te zijn.

Hemelvaartsdag was dit jaar traditiegetrouw weer een dag in de auto richting Chamonix, inmiddels toch wel ons tweede thuis. In een eerdere post had ik al de route van de UTMB MCC als B-doel voor 2022 genoemd. Vanwege het weer en de logistiek heb ik echter besloten om de route van de Marathon du Mont Blanc te lopen. Op deze route zijn meer punten om af te breken en af te dalen richting dal. De grootste uitdaging is om frisse benen te hebben op de dag van de “race”, wat niet meevalt als je in het trailmekka van Europa rondloopt. Focus dus op hiken met Anniek en Mika en een goede dag uitzoeken voor de marathon.

Was de lente er eindelijk, komt die verdomde winter toch nog even terug! Als ik net weer in korte broek en t-shirt door het bos loop ga ik liever niet terug naar een winterlegging, thermo shirt en een gore-tex jas. Gelukkig zijn de weersvooruitzichten alweer beter en kan de winteroutfit weer een jaar in de kast blijven. Behalve het aanpassen aan de weersomstandigheden gaat het lopen lekker. Ik heb nog geen specifiek hoofddoel voor de zomer, maar er staan genoeg routes op mijn lijstje.

Radio Mont-Blanc is voor een week vervangen door de Top 2000 en dat is een goed moment om het afgelopen hardloopjaar samen te vatten. Die samenvatting is vrij makkelijk: in 2021 heb ik de meeste kilometers gelopen (~2600) en de meeste hoogtemeters (~60000) gemaakt ooit. Qua snelheid en wedstrijden was het een ander verhaal, maar beiden vind ik tegenwoordig niet meer zo belangrijk.

Eindelijk was het dan zover, vrijdag 14 augustus 2021 om acht uur ‘s ochtends: de start van de Ultraks Extreme in hartje Zermatt. Training was dit jaar qua aantal kilometers en hoogtemeters het beste ooit en na vijf nachten aan de voet van de Matterhorn zou het met de acclimatisering ook wel goed moeten zitten. En toch werd dit mijn eerste DNF in een wedstrijd.

Net als vorig jaar kunnen er plannen voor de zomervakantie gemaakt gaan worden. CoronaCheck app is geïnstalleerd, het gele boekje ligt klaar, verplichte uitrusting voor de Matterhorn Ultraks Extreme is compleet met de Nortec Trail micro stijgijzers en Komoot is gevuld met routes. Het lijkt inderdaad toch wel die mooie zomer te worden zoals door Hugo De Jonge was aangekondigd. Hoe de winter wordt zien we later wel weer.

Vorig jaar, na het lezen van Jason Koop’s Training Essentials for Ultrarunning, had ik na lange tijd weer eens interval en tempo trainingen gepland in m’n trainingsschema. De laatste keer dat ik echt serieus met intervallen bezig was geweest was in 2012 voor mijn halve marathon training. In 2020 is dit goed bevallen, dus ook in 2021 staat snelheidswerk weer in de agenda.

De Belgische ExtraTrail paadjes in de Ardennen zijn dit jaar helaas een oranje no-go zone dus in plaats van naar onze zuiderburen gaan we dan maar naar de oosterburen voor de lange duurlopen met maatje Frank. Königswinter (Siebengebirge), Wuppertal en Nideggen waren in 2020 de bestemmingen.

Er is genoeg te zeggen over 2020, maar deze post gaat over tien jaar hardlopen. Het startpunt van mijn hardloopverslaving begon met mijn eerste wedstrijd, de Bridge to Bridge loop in Arnhem ergens in het najaar van 2010. Sinds die wedstrijd heb ik meer dan 10.000 kilometers gelopen en meer dan 100.000 meters geklommen. Waar ik tien kilometer in 2010 een hele afstand vond is dit nu op een doordeweekse dag een rustig trainingsloopje tussen de online meetings door.